ABOUT

CONTACT

SUBSCRIBE

ArtNEWS

StopREVIEWS

ARTICLES

EXHIBITIONS

"periapsis project" - CASK gallery

Συνέντευξη στον

Γιώργο Αλέξανδρο Σαμαρά

 Στα πλαίσια του “periapsis project”, έκθεσης που πραγματοποιείται αυτή την περίοδο στην CASK gallery στη Λάρισα σε συνεργασία με το Τμήμα Εικαστικών και Εφερμοσμένων τεχνών της Φλώρινας, είχαμε μια πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση τόσο με τους καλλιτέχνες Κυριάκο Μπουρνά και η Ειρήνη Πουλιάση, όσο και με τον  Χάρη Κοντοσφύρη (εικαστικό), καθηγητή στο τμήμα της Φλώρινας, που μαζί με τον Θωμά ζωγράφο έχουν την επιστημονική επιμέλεια του project.

 

 Τι είναι η “Periapsis”;

 Κυριάκος Μπουρνάς

 Το periapsis είναι η πρώτη concept art έκθεση που γίνεται στην Ελλάδα. Το όλο project στήνεται πάνω σε ένα αφηγηματικό πλαίσιο. Έχει δημιουργηθεί μια σύντομη αφήγηση επιστημονικής φαντασίας και βασιζόμενοι σε αυτή, όλοι οι καλλιτέχνες καλούνται να στηρίξουν την οπτική εξιστόρηση αυτής της αφήγησης, δηλαδή το visual development. Παρουσιάζουν τον τρόπο με τον οποίο παράγεται και δημιουργείται αυτός ο κόσμος. Το πως ξεκινάς από ένα απλό σκίτσο, από κάτι πολύ μικρό, εξερευνάς όλες τις πιθανότητες και εκδοχές, και μέσα από αυτό παίρνεις αποφάσεις οι οποίες σου δίνουν ένα αποτέλεσμα που στηρίζει την ιστορία σου. Δεν υπάρχει κάτι αντίστοιχο σαν πρόταση. Θέλουμε το κοινό να γνωρίσει αυτό τον κόσμο, δηλαδή όλη αυτή τη διαδικασία εικαστικής προσέγγισης για την ανάπτυξη ενός τέτοιου project.

 Πως προέκυψε ο τίτλος periapsis;

 H περίαψη ή αλλιώς περιήλιον είναι το χαμηλότερο σημείο της τροχιάς ενός ουράνιου σώματος. Είναι το σημείο το οποίο μαζί με την απόαψη αξιοποιεί η αστροφυσική για να καθοδηγεί τα οχήματα των ανθρώπων σε διαστημικό ταξίδι. Πιθανότατα αν  οτιδήποτε εκεί έξω χρειαζόταν να εισέλθει στη γη, θα γινόταν από αυτό το σημείο, το σημείο της περίαψης. Καθώς η αφήγηση αυτή πραγματεύεται ένα τέτοιο ενδεχόμενο, την παρουσία άλλων μορφών ζωής, οι οποίες θα αξιοποιούσαν το σημείο αυτό εισόδου στον κόσμο μας, ξεπερνώντας έτσι τη συμπαντική κουρτίνα που μας χωρίζει από τον δικό τους.

 Πως νιώσατε την ανάγκη να προκύψει - να αναπτυχθεί αυτό το project;

 Ήταν ένα θέμα που απασχόλησε εσάς, τους φοιτητές της Σχολής Καλών Τεχνών της Φλώρινας; Προέκυψε από συζητήσεις με τον καθηγητή σας;

 Ειρήνη Πουλιάση

 Αρχικά ήταν μια μεγάλη συζήτηση. Είδαμε ότι λείπει και το ζητούσαν παιδιά και κοινό. Έχει ένα κοινό το οποίο δε μπορεί να το βρει, ειδικά στον Ελληνικό χώρο. Υπάρχουν πολλοί καλλιτέχνες και στη στη σχολή και έξω από αυτή ο οποίοι ήθελαν να συνεργαστούν και να δείξουν αυτό που κάνουν αλλά δεν υπήρχε χώρος για να αξιοποιήσουν και να εξωτερικεύσουν τη δουλειά τους. Ακόμη λειτούργησε πάρα πολύ καλά συνεργατικά.

 Άρα περίαψη θα λέγαμε το κομβικό σημείο που συναντιέται αυτή η ανάγκη.

 Κ.Μ. 

 Για να εισαχθεί ένας άγνωστος κόσμος στο γνωστό της ελληνικής σκηνής.

Μία αλληγορία της επιστημονικής φαντασίας και του παρόντος κόσμου. Αυτού που ζούμε σήμερα.

 Χάρης Κοντοσφύρης

 Και σε αυτή την πρώτη έκθεση φαίνεται ότι από τον κόσμο της επιστημονικής φαντασίας κρατά λίγο την ιδέα αυτών των όντων που υπερίπτανται ή που έχουν μια μικρή αιώρηση, κάτι σαν άγγελοι.

 Αυτό πως λειτουργεί; Πως προκύπτει;

 Κ.Μ.

 Η φιγούρα του αγγέλου, όχι μόνο σαν δημιούργημα μιας ανώτερης μορφής, υπάρχει και σαν σύμβολο και σαν έννοια στην αφήγηση του ανθρώπινου είδους. Σαν μυθολογικό σύμβολο και σαν θρησκευτικό. Tο οποίο με την πάροδο του χρόνου έχουμε αλλοιώσει την έννοια. Όπου έχουμε συνδέσει τον άγγελο, τον αγγελιοφόρο, αυτόν που φέρνει το μήνυμα, με την έννοια του αγαθού προστάτη και το οποίο δεν περιέχεται μέσα στην έννοια του. Προσπαθούμε να δείξουμε θίγοντας κάποια ζητήματα πρωτόγονου ενστίκτου. Την ανθρώπινη ανάγκη να ταυτοποιήσεις το άγνωστο σύμβολο. Να το εξωραΐσεις να το οικειοποιηθείς, ώστε να μην αποτελεί απειλή, να μη είναι κάτι άγνωστο. Στην αφήγηση το σύμβολο του αγγέλου τίθεται σε ένα καινούριο πλαίσιο και η αντιμετώπιση της έννοιας αυτής καλείται να προσδιοριστεί ξανά.

 Χ.Κ.

 Η ομάδα έχει στήσει την πλατφόρμα periapsis, μια δυναμική πρόταση όπου διαπραγματεύεται την ταίριαση concept art, έξω από μια εταιρική μορφή, γιατί είναι μια εφαρμογή σε εταιρίες οι οποίες ενδιαφέρονται να προωθήσουν προϊόντα που σχετίζονται με video games, comics ταινίες, παραγωγές που έχουν σχέση με την επιστημονική φαντασία.

 Γεννήθηκε μέσα από τη διαδικασία της ανάγκης που έχει κάθε νέος καλλιτέχνης.

Αν δεις τα ντοσιέ του Κυριάκου, φαίνεται ξεκάθαρα ότι αυτά τα ανθρωποειδή που σχεδιάζει, δεν είναι μια αναφορά έξω από ένα πλαίσιο, αλλά ταυτόχρονα κατάφερνε να ενεργοποιήσει το βλέμμα του με μια πολύ δυνατή ποιότητα, με τον τρόπο σκιτσαρίσματος που είχε. Με τον τρόπο αποτύπωσης της σκέψης του. Από αυτό προέκυπτε αμέσως η συνθήκη που περιγράψαμε. Αλλά για να μη γίνει σύμπλεγμα, να μη γίνει κόμπλεξ έπρεπε να μπορεί να επικοινωνήσει αυτό το πράγμα. Οπότε το απελευθερώσαμε για να βρει αντίστοιχα άτομα. Αρχικά μπορεί να λειτούργησε με μια συστολή, στην αρχική του φάση, αλλά ολοκληρώθηκε.

 Τι έχει γίνει μέχρι τώρα και ποια είναι τα επόμενα σχέδια;

 Ε.Π.

 Κατεβάσαμε σε ερευνητικό πλαίσιο το periapsis, στην γκαλερί της Λόλας Νικολάου τον Οκτώβριο στη Θεσσαλονίκη, που ήταν και ένα πείραμα. Να μπει δηλαδή κάτι που θεωρείται εμπόρευμα, σε μία αμιγώς εικαστική γκαλερί. Εμπορικά και ιδεολογικά προκάλεσε  φόβο. Ενώ αντιστρόφως στα μίντια είχε πάρα πολύ καλή ανταπόκριση. Όλο αυτό ουσιαστικά επιβεβαίωσε τους στόχους μας σε σχέση με το ανοίκειο.  Το ότι ο άνθρωπος φοβάται το ανοίκειο είναι μέσα στο σενάριο.

 Έτσι στη γκαλερί της Λόλας Νικολάου πρωτοεμφανίζεται και παρατηρούμε μια μικρή αμηχανία από το κοινό, το αγοραστικό κοινό. Όλο το υπόλοιπο πλαίσιο λειτούργησε υπέρ της έκθεσης.

 Μετά τη Θεσσαλονίκη η έκθεση μεταφέρεται στην Αθήνα στο Bios  Ρομάντζο, στα πλαίσια του πρώτου animation marathon. Tο  Biοs Ρομάντζο είναι ένας χώρος εναλλακτικός, με πολύπλευρες καλλιτεχνικές δραστηριότητες. Αλλά και σαν κτίριο βοήθησε πάρα πολύ στο στήσιμο της έκθεσης. Το κοινό που ήρθε ήταν πολύ ζεστό απέναντι στην ιδέα του project. Tο περίμεναν. Eίχαμε ήδη από τη Θεσσαλονίκη ερωτήσεις για το πότε θα το μεταφέρουμε στην Αθήνα και ήδη το περίμεναν. Ο κόσμος το αγκάλιασε.

 Κ.Μ.

 Φεύγοντας από έναν καθαρά εικαστικό χώρο, όπως είναι ο χώρος της γκαλερί, βρέθηκε σε ένα πλαίσιο πιο κοντά στο σπίτι του, όπου το animation. η concept art και το visual development χρησιμοποιείται πάρα πολύ στο κόσμο αυτόν. Μετά το Bios Ρομάντζο παρουσιάζεται στην αρχιτεκτονική του Βόλου, στο project room της σχολής, παράλληλα με την παρουσίαση της ημερίδας “και όμως κινείται” και την παρουσίαση των ανάλογων εργαστηρίων, όπου και παραμένει έως τις αρχές του 2016.

 Από τις 21 Μαρτίου, ημέρα των εγκαινίων και έως 15 Απριλίου βρίσκεται στη Λάρισα, στην CASK gallery.

 Yπάρχει η σκέψη να παρουσιαστεί με τη συνολική του μορφή στο μουσείο σύγχρονης τέχνης Φλώρινας, όπου και θα κορυφωθεί το όλο project.

 Διερευνάται η περίπτωση να το δείξουμε  στη Βέροια και Βέλγιο, όπου και υπάρχει ενδιαφέρον.

 Από τη Γερμανία έχουμε πρόταση από ένα χώρο που ασχολείται με τη concept art και έχουν ακριβώς τους ίδιους στόχους. Όπως στην Ελλάδα έτσι, ούτε και στη Γερμανία έχουν την βιομηχανία ταινιών και video games και δεν είναι γνώριμο. Έτσι μια ομάδα παιδιών που κάνει ακριβώς το ίδιο, ήρθε σε επαφή με εμάς και ενδιαφέρονται να προχωρήσει μια συνεργασία.

Γεννήθηκε στη Λάρισα το 1986. Σπούδασε Αρχιτεκτονική Università degli Studi di Napoli Federico II

& Seconda Università degli Studi  di Napoli