Thomas Hutton, Clementine Keith-Roach, Christopher Page

 Mourning Play | Group exhibition


  28 September – 28 October 2017


 Alexia Xafopoulou

 Cloud in the Room


 Opening: Wednesday 4 October 2017, 20.00

 04 October - 04 November 2017

Mourning play

Thomas Hutton / Clementine Keith-Roach / Christopher Page


Nitra gallery in Athens is pleased to present the exhibition 'Mourning Play' presenting British artists Thomas Hutton, Clementine Keith-Roach and Christopher Page.


“Allegories are, in the realm of thoughts, what ruins are in the realm of things.”

In The Origin of German Tragic Drama (1924-25), Walter Benjamin develops his nuanced conception of allegory through the Baroque German ‘Mourning Plays’. Allegory for Benjamin is not like the symbol or like language, it does not deliver meaning in a flash of understanding. Allegory is more a relic or hieroglyph, a fragment of the past that haunts the present. “[In] allegory the observer is confronted with the facies hippocratica [deathly face] of history as a petrified primordial landscape.”


The work of the three British artists, Thomas Hutton, Clementine Keith-Roach and Christopher Page has something of this deathly face. The ancient history of form haunts their work, just as it haunts the present: in its contemporary collapse, its flattening, its arbitrariness. In Thomas Hutton’s work space, often in architectural form, reappears as frozen image, the hardness of stone becomes polymer skein, habitat collapses into theatre. Clementine Keith-Roach exhumes typologies of art long abandoned, here taking the Victorian mantel-sculpture and filling the place of its features (feet, pedestal and figure) with casts of contemporary plastic ephemera. These parts cohere into something like reliquaries. Christopher Page’s paintings withdraw into themselves - they are paintings of paintings, or frames at least, in which classical and modernist forms can be glimpsed as if from a distance.


The perpetual neoclassicisms of Western history are at times mournful and others melancholic. Freud’s essay “Mourning and Melancholia” (1917) describes mourning as the painful, though ultimately healthy, coming to terms with loss, while melancholia is a pathological state in which the lost object is internalised and punished for its abandonment. The three artists in this exhibition are all English and live and work in Athens, but are not neoclassicists. Their work does not privilege the ancient over the modern or contemporary - rather they amplify these superimpositions and contort the dialectics that inhere in visuality. Their mourning is playful.



Mourning Play

Thomas Hutton / Clementine Keith-Roach / Christopher Page


H Nitra Gallery με μεγάλη χαρά παρουσιάζει την ομαδική έκθεση "Mourning Play" και τους τρεις Βρετανούς καλλιτέχνες Thomas Hutton, Clementine Keith-Roach και Christopher Page.


Με εφαλτήριο την έννοια της αλληγορίας, οι τρεις καλλιτέχνες εμπνέονται από τον Benjamin και την αντίληψή του πως αυτή αποτελεί «ένα θραύσμα του παρελθόντος που στοιχειώνει το παρόν».


Για τους καλλιτέχνες Thomas Hutton, Clementine Keith-Roach και Christopher Page, η αρχαία ιστορία της μορφής στοιχειώνει το έργο τους, όπως στοιχειώνει και το παρόν ˙ εντοπίζεται στη σύγχρονη κατάρρευσή της, στην ισοπέδωσή της, στην αυθαιρεσία της. Στην πρακτική του Thomas Hutton, η σκληρότητα της πέτρας γίνεται ένα πολυμερές κουβάρι, λαμβάνοντας μία αρχιτεκτονική μορφή - το φυσικό περιβάλλον εκφυλίζεται και μετατρέπεται σε ένα θεατρικό σκηνικό.


Η Clementine Keith-Roach εξάγει τυπολογίες από τον χώρο της τέχνης που έχουν εγκαταλειφθεί από καιρό. Μετατρέπει μία κατασκευή, μία βικτοριανή κορνίζα τζακιού, παρεμβαίνοντας στα μέρη της (πόδια, βάθρο και σχήμα) με σύγχρονα εφήμερα εκμαγεία, τα οποία λειτουργούν ως λειψανοθήκες.


Τα έργα ζωγραφικής του Christopher Page αποσύρονται στον εαυτό τους - είναι ζωγραφικοί πίνακες ζωγραφικής ή τουλάχιστον κορνίζες, όπου κλασικές και μοντερνιστικές μορφές γίνονται αντιληπτές δίνοντας την εντύπωση ότι βρίσκονται σε απόσταση.


Οι τρεις καλλιτέχνες αυτής της έκθεσης είναι όλοι Άγγλοι και ζουν και εργάζονται στην Αθήνα, αλλά δεν είναι νεοκλασικοί. Το έργο τους δε δίνει προνόμια στο αρχαίο σε σχέση με το μοντέρνο ή το σύγχρονο - μάλλον ενισχύουν αυτές τις υπερθέσεις και παραμορφώνουν τη διαλεκτική που ενυπάρχει στην οπτική.

Αλεξία Ξαφοπούλου

Cloud in the Room


Η Nitra Gallery στη Θεσσαλονίκη παρουσιάζει την ατομική έκθεση της Αλεξίας Ξαφοπούλου με τίτλο Cloud in the Room.


Ο τίτλος της έκθεσης ερμηνεύεται τόσο κυριολεκτικά, αλλά και μεταφορικά καθώς αυτός αναφέρεται στην αγγλική φράση "Elephant in the Room" (Ελέφαντας στο Δωμάτιο) που χρησιμοποιείται όταν αποφεύγεται η συζήτηση ενός θέματος που βρίσκεται ενώπιόν μας. Για την Ξαφοπούλου, το θέμα είναι η ίδια η ζωγραφική.


Μέσα από τη δουλειά αυτή, και μέσα από τα στοιχεία της επιφάνειας και της μεταμόρφωσης που φέρει το σύννεφο, η Αλεξία Ξαφοπούλου μελετά το ρόλο της ζωγραφικής και αποτελεί ένα σχόλιο και μια υπενθύμιση πάνω στο ίδιο το μέσο και στα υλικά του, όπως το χρώμα, το ύφασμα και η κλωστή ανάμεσα σε άλλα.


Σημαντικό στοιχείο αυτής της ενότητας αποτελεί και μία διαφορετική ανάγνωση της θεματικής. Σήμερα που η επικαιρότητα θέτει την έννοια των γεωγραφικών συνόρων σε πρώτο πλάνο, η Αλεξία Ξαφοπούλου σημειολογικά αλλά και σε αντίστιξη επιλέγει τη θεματική του συννέφου, ενός στοιχείου με έντονο το στοιχείο της μετάβασης σε έναν κοινό ουρανό.


* Η έκθεση Cloud in the Room συμμετέχει στη Νύχτα Τέχνης 2017, τον εικαστικό περίπατο που διοργανώνεται από τη Δημοτική Πινακοθήκη σε συνεργασία με το 52ο Φεστιβάλ Δημητρίων και την

6η Μπιενάλε Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης.




Alexia Xafopoulou

Cloud in the Room

4 October – 4 November 2017


Opening: Wednesday 4 October 2017, 20.00


Nitra Gallery is pleased to present the solo show of Alexia Xafopoulou 'Cloud in the Room'. The title of the exhibition is interpreted both literally and metaphorically as it references to the phrase 'Elephant in the Room'. For Xafopoulou the ‘elephant’ in this context is the medium of painting itself. The subject matter of the cloud, its immateriality and its transformative nature, allow Xafopoulou to study and comment on the current role of painting; a remark and a reminder regarding the medium and its materials: the thread, the fabric, the paint amidst them all.


On a different level, the chosen subject matter reflects the fluidity of an aerial body transcending the charged topic of geographical boundaries of the current sociopolitical agenda.


‘Cloud in the Room’ participates in the ‘Art Night 2017’, the art walk organized by the Municipal Art Gallery of Thessaloniki in collaboration with the 52nd Dimitria Festival and the 6th Biennale of Contemporary Art of Thessaloniki.