Mice Jankulovski- Harris Kondosphyris


 Lola Nikolaou Gallery

 Foreword by Ms. Melanie Zefferino, curator of the Florence Biennial

 Εναρκτήρια ομιλία από την Κα Melanie Zefferino, επιμελήτρια της Μπιενάλε της Φλωρεντίας, στις 21.00


 Εγκαίνια Έκθεσης: Πέμπτη 8 Μαρτίου 2018, 19.00 – 22.00

 Opening: Thursday 8th of March 2018, 19.00 – 22.00


 Διάρκεια Έκθεσης: 08 Μαρτίου έως 07 Απριλίου, 2018

 Duration: 08 March to 07 April, 2018


Mice Jankulovski is presenting parts of his latest comprehensive conceptual series of basic forms painted on canvas. The main attributes of the works are minimalism and multiplication.


The basic forms (circle, squere, triangle) are systematically applied to large square canvases with only one color, black. Forms are created by making patterns of spreads on the thick layer of black paint. An additional impression of positive/negative is achieved depending on whether the spreads are applied to the background or in the forms themselves. These series of works are made by the multiplication of the forms within the canvases, as well as by the multiplication of the canvases, resulting in large conceptual works.


Light is an integral part of Jankulovski’s works. His experience in palindromic forms and animated film offer infinite combinations for the presentation of his works to the viewers.


Parallel to Jankulovski, Harris Kondosphyris is presenting wall-mounted works related to the research he has been undertaking, concerning the marking of emptiness as a space and its formation into a de-personalized entity.


The basic formations of lakeside landscapes, resembling to the depths of the Balkans, like Prespa, create cracks on the cement in which they are made, causing destruction of their own material. Tones of grey tones and openings designed by water and roads, fabricate lacy reflections of dead light, where the unstable function of elongated geometric horizons that we never sat to see, prevails.


The built-in space morphology is determined by the lack of opportunities for observation from the height and position of someone who is sitting on a chair. Minimalism is being rebuilt, by reducting the overground to underground and the miniature angles to a dialectic of the inner and outer space. Thus suggesting an inner capacity as the only organized perspective of the distance between a house and the universe. These landscapes are floating like unspoken and unexperienced places, anchored by the reflections.


Open hours: Tues., Thu., Fri.: 12.00 – 20.00 / Wed., Sat.: 12.00 -15.00

Ο Mice Jankulovski παρουσιάζει τμήματα της τελευταίας ολοκληρωμένης του δουλειάς, όπου επάνω σε καμβά αποτυπώνεται μια σειρά βασικών εννοιολογικών μορφών. Τα κύρια χαρακτηριστικά των έργων του είναι ο μινιμαλισμός και ο πολλαπλασιασμός.


Οι βασικές μορφές (κύκλος, τετράγωνο, τρίγωνο) εφαρμόζονται συστηματικά σε μεγάλους τετράγωνους καμβάδες δίνοντας έμφαση σε ένα και μοναδικό χρώμα, το μαύρο. Οι φόρμες των έργων συντίθεται μέσα από μοτίβα που εξαπλώνονται επάνω στο παχύ στρώμα του μαύρου, όπου επιτυγχάνεται μια επιπλέον εντύπωση του θετικού/αρνητικού, ανάλογα με το αν η εξάπλωση των μοτίβων εφαρμόζεται στο φόντο ή στη ίδια τους τη μορφή. Η συγκεκριμένη σειρά έργων συνδυάζει τον πολλαπλασιασμό των μορφών εντός των καμβάδων, καθώς και τον πολλαπλασιασμό των καμβάδων, μέσω του οποίου μετατρέπονται σε μεγαλύτερα εννοιολογικά έργα.


Το φως αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι στα έργα του Jankulovski, ενώ η εμπειρία του σε παλινδρομικές φόρμες και στη κινούμενη εικόνα, προσφέρει στους θεατές άπειρους συνδυασμούς κατά την παρουσίαση των έργων του.


Ο Χάρης Κοντοσφύρης παρουσιάζει επιτοίχια δουλειά που συνδέεται με την έρευνα που έχει επιτελέσει πάνω στην διαγράμμιση του κενού ως χώρος και αποενοιοποιημένη οντότητα.


Βασικοί σχηματισμοί λιμναίων τοπίων, από τα βάθη των Βαλκανίων όπως της Πρέσπας ρηγματώνουν και εξαϋλώνουν το τσιμέντο που τα σχεδιάζει. Χρωματικοί τόνοι του γκρι και ανοίγματα νερών και δρόμων δημιουργούν δαντελένιες αντανακλάσεις νεκρού φωτός όπου υπερισχύει η ασύντακτη λειτουργία επιμηκυμένων γεωμετριών οριζόντων που δεν καθίσαμε ποτέ να δούμε.


Η μορφολογία που χτίζεται στον τόπο καθορίζεται από την έλλειψη συνθηκών παρατήρησης από το ύψος του καθιζόμενου σε μια καρέκλα. Ανάγοντας το υπέργειο σε υπόγειο και τις μικρογραφικές γωνίες σε μια διαλεκτική του έσω και του έξω, ο μινιμαλισμός που ανασυνθέτεται προτείνει μια εσωτερική απεραντοσύνη ως την μόνη διαχειριστική οπτική της απόστασης ενός σπιτιού από το σύμπαν. Τα τοπία επιπλέουν ως τόποι άναρθροι και αταξίδευτοι, αγκυροβολημένοι από τις αντανακλάσεις.


Ώρες λειτουργίας: Τρ., Πε., Πα.: 12.00 – 20.00 / Τε., Σα.: 12.00 -15.00