Artemis Potamianou


 "Your history, it's not my story"




 Official opening: Friday, 8 February 2019 at 20:00 / Εγκαίνια: Παρασκευή 8 Φεβρουαρίου 2019 και ώρα 20:00

 Duration: Duration: 8 February until 4 May 2019 / Διάρκεια: 8 Φεβρουαρίου έως 4 Μαΐου 2019


ΕΝΙΑ GALLERY presents on Friday 8 February 2019 the solo exhibition «Your history, it’s not my story» of Artemis Potamianou.


According to Art Historian, Bia Papadopoulou:  “Artemis Potamianou composes an environmental narrative on the female condition which unfolds in space and time. The defiance of social and artistic structures that characterizes her entire oeuvre continues to concern her as the exhibition title, “Your history, it’s not my story” denotes.


The installation of a swing, immobilized in space, welcomes visitors providing them with the facts from the very beginning. The swing is accompanied by a carpet with the phrase “all in all” and a luminous industrial sign depicting the word “dream.” The concept of confinement evoked here is combined with the artist’s written information referring to the totality of female conditions, which she juxtaposes with the idea of the as yet unrealized dream of freedom and true equality.


The central exhibition area is metaphorically transformed into a cage that houses elaborate bird-cages which, in turn, host smaller cages. These images within the image, realities within reality, establish consecutive artificial worlds and layers of confinement. Sporadically placed iron railings, like fences or obstacles, reinforce the feeling of enclosure evoked by the “white cube.” The cages, cells of imprisonment, reminding of Michel Foucault’s Panopticon, function like items of division. They differentiate the inner from the outer field, trap viewers in the void intermediary gallery space while, at the same time, delineating labyrinthian routes of escape.


The strenuous manual wooden and thin metal rod constructions are inspired by elaborate bird-cages of by-gone eras that often faithfully reproduce actual buildings and mansions. Following the same line of thought, Potamianou deconstructs and then reconstructs existing buildings from the history of architecture in order to build new ornithological dwellings with dispersed historical references.


In paintings by old masters depicting cages and pet birds, the female iconography prevails, directly identifying the beautiful exotic birds with the fragile gender of women and with a peaceful domestic life. Potamianou suggests a reality different to the one portrayed in these idyllic scenes; a reality defying the social stereotypes that compose the classical mythology of women.


Appropriating the manly role of the curieux1, she infuses it with her own female substance. After extensive research she collects various objects from a plethora of different sources, choosing items directly associated with the female world. An antique children’s game, a pair of a girl’s velvet shoes, miniature doll’s house furniture pieces from different epochs, dried butterflies as symbols of the psyche, artificial trees, keys, a ballet dancer sculpture by Degas, standing clocks, hourglasses, metronomes, and revolutionary literary masterpieces that question women’s status-quo. In these dwellings, void of birds, Potamianou creates microcosms, three dimensional still-lives. The cages are transformed into Lilliputian theatrical scenes. Projections of women’s conscious and unconscious. Files of archetypal memory.


The installation’s overall title Which side are you on? poses precisely this question. Addressed to both genders, the question stimulates thought, initiating a voyage into the depths of consciousness as well as the field of ethics.


One more environmental cabinet of curiosities is installed in a separate room of the gallery space, hosting the last chapter of Potamianou’s feminist story. The environment converses with two top literary works of the 19th century: Le Chef-d’oeuvre inconnu (The Unknown Masterpiece) by Honoré de Balzac –whence the installation’s title– and Oscar Wild’s The Portrait of Dorian Gray.


Potamianou once again selects female figures from well-known paintings by Goya, Da Vinci, Vermeer, Cranach, Christus, Freud and others. She edits these initial images with the use of a computer, eliminating the color and selectively lighting up the mouth and hands, the most expressive areas, preserving however, their female identity. The result is printed on canvas, wrapped in transparencies and fastened with rope like the sheaf hiding Man Ray’s sewing machine.


The imprisoned women flood the room’s entrance, functioning like an occult introduction to Potamianou’s last chapter. They compose the materia prima of her alchemical experiments from which emerge the genetically modified fragments of art history. Fragments that also inhabit this cabinet of curiosities.


Applying the same logic as with the cages, -in what consists of the artist’s usual artistic practice- Potamianou appropriates artistic masterpieces; she deconstructs them on her own dissecting table and then reconstructs them anew. She pastes collage elements of physiognomic details deriving from well-known portraits of men on the original/printed female portraits.




Admission to the exhibition is free.


Opening hours: Wednesday - Saturday 12:00 - 17:00

                            Thursday - Friday 12:00 - 19:00


Η ΕΝΙΑ Gallery παρουσιάζει την Παρασκευή 8 Φεβρουαρίου 2019 την ατομική έκθεση της Αρτέμιδος Ποταμιάνου με τίτλο «Your history, it’s not my story».


Η ιστορικός Τέχνης Μπία Παπαδοπούλου αναφέρει: « Η Άρτεμις Ποταμιάνου συνθέτει ένα περιβαλλοντικό, πολυεπίπεδο αφήγημα για τη γυναικεία συνθήκη που ξεδιπλώνεται στο χώρο και το χρόνο. Η αμφισβήτηση των δομών της κοινωνίας και της τέχνης που χαρακτηρίζει την εικαστική εργασία της, την απασχολεί και εδώ όπως δηλώνει ο τίτλος της έκθεσης «Your history, it’s not my story».


Τα δεδομένα τίθενται εξαρχής με τον ακινητοποιημένο, σχεδόν περιφραγμένο χώρο που υποδέχεται τους θεατές.  Η έννοια του περιορισμού που υπεισέρχεται εδώ συνδυάζεται με την γραπτή πληροφορία ότι η Άρτεμις Ποταμιάνου αναφέρεται στο σύνολο των έως τώρα γυναικείων συνθηκών, το οποίο αντιπαραθέτει με την ιδέα του άπιαστου ακόμα ονείρου περί ελευθερίας και πραγματικής ισότητας.


Η κεντρική εκθεσιακή αίθουσα μεταφορικά μεταμορφώνεται σε κλουβί το οποίο φιλοξενεί περίτεχνα κλουβιά πουλιών που με τη σειρά τους εσωκλείουν στο εσωτερικό τους μικρότερα κλουβιά. Οι εικόνες μέσα στην εικόνα, πραγματικότητες μέσα στην πραγματικότητα δημιουργούν διαδοχικούς τεχνητούς κόσμους και επίπεδα εγκλεισμού.  Τα κλουβιά, κελιά που παραπέμπουν στο Πανοπτικόν του Michel Foucault, λειτουργούν ως διαχωριστικά στοιχεία. Διαφοροποιούν το εσωτερικό από το εξωτερικό πεδίο, παγιδεύουν τους θεατές στον κενό, ενδιάμεσο χώρο ενώ ταυτόχρονα ορίζουν λαβυρινθώδεις διαδρομές διαφυγής.


Οι επίπονες χειρωνακτικές κατασκευές από ξύλο και οι λεπτές μεταλλικές βέργες εμπνέονται από αριστοτεχνικά κλουβιά άλλων εποχών, κάποια από τα οποία αντιγράφουν πιστά πραγματικά κτίρια και επαύλεις.  Η εγκατάσταση παραπέμπει στα cabinets of curiosities και στην παλιότερη εγκατάσταση της Αρτέμιδος Ποταμιάνου Utopia, you were always in my mind (2011).


Στους πίνακες των μεγάλων ζωγράφων με απεικονίσεις κλουβιών και ιπτάμενων κατοικίδιων, η γυναικεία εικονογραφία πρωτοστατεί, ταυτίζοντας άμεσα τα πανέμορφα εξωτικά πουλιά με το εύθραυστο γυναικείο φύλλο και τη φιλήσυχη οικιακή ζωή. Στις ειδυλλιακές αυτές σκηνές, η Ποταμιάνου προτάσσει μια διαφορετική πραγματικότητα, αμφισβητώντας τα κοινωνικά στερεότυπα που συντάσσουν την κλασική μυθολογία της γυναίκας.


Οικειοποιώντας τον ανδρικό ρόλο των curieux στον οποίο εμφυσεί τη δική της θηλυκή υπόσταση, συλλέγει από μια πληθώρα διαφορετικών πηγών και ύστερα από ενδελεχή έρευνα ετερογενή αντικείμενα που σχετίζει άμεσα με το γυναικείο κόσμο. Ένα παιχνίδι/αντίκα, βελούδινα κοριτσίστικα παπουτσάκια, μικροσκοπικά έπιπλα διαφορετικών εποχών, αποξηραμένες πεταλούδες ως σύμβολα ψυχής, τεχνητά δένδρα, κτλ. που αμφισβητούν το γυναικείο κατεστημένο. Στις άδειες από πτηνά κατοικίες πλάθει μικρόκοσμους, τρισδιάστατες νεκρές φύσεις. Τα κλουβιά μετατρέπονται σε λιλιπούτιες θεατρικές σκηνές.  Αρχεία της αρχέτυπης μνήμης.


Ο τίτλος της εγκατάστασης Which side are you on? θέτει ακριβώς αυτό το ερώτημα. Απευθύνεται και στα δύο φύλα, ενεργοποιώντας τη σκέψη και εκπυρσοκροτώντας ένα ταξίδι στα βάθη της συνείδησης και στο πεδίο της ηθικής.


Ένα ακόμα περιβαλλοντικό cabinet of curiosities στήνεται σε ξεχωριστό δωμάτιο της γκαλερί για να φιλοξενήσει το τελευταίο κεφάλαιο της φεμινιστικής ιστορίας της Ποταμιάνου. Το περιβάλλον συνομιλεί με δύο κορυφαία λογοτεχνικά έργα του 19ου αιώνα: Το Άγνωστο Αριστούργημα του Honoré de Balzac –απ΄ όπου και ο τίτλος της συγκεκριμένης εγκατάστασης– και το Πορτρέτο του Ντόριαν Γκρέυ του Oscar Wilde.


Η Άρτεμις Ποταμιάνου επιλέγει ξανά γυναικείες μορφές από γνωστούς πίνακες της ιστορίας της τέχνης: των Goya, Da Vinci, Vermeer, Cranach, Christus, Freud, και άλλων. Επεξεργάζεται τις αρχικές αυτές εικόνες στον ηλεκτρονικό υπολογιστή, αφαιρώντας το χρώμα και φωτίζοντας επιλεκτικά μάτια και χέρια, τα πλέον εκφραστικά σημεία. Διατηρεί όμως, ακέραιη τη γυναικεία τους ταυτότητα. Το αποτέλεσμα τυπώνεται, τυλίγεται σε διαφάνειες και δένεται με σκοινί σαν το δεμάτι με τη ραπτομηχανή του Man Ray.


Οι φυλακισμένες γυναίκες κατακλύζουν τον προθάλαμο του χώρου λειτουργώντας ως απόκρυφη εισαγωγή του τελευταίου αυτού κεφαλαίου.


Ακολουθώντας την ίδια λογική με τα αρχιτεκτονικά κλουβιά –αποτελεί άλλωστε τη συνήθη καλλιτεχνική πρακτική της– η Ποταμιάνου αποδομεί και ανασυνθέτει στο δικό της ανατομικό τραπέζι τα ιδιοποιημένα αριστουργήματα της τέχνης. Στα πρωτότυπα/τυπωμένα πορτρέτα γυναικών, επεμβαίνει με στοιχεία κολλάζ: φυσιογνωμικές λεπτομέρειες από γνωστές προσωπογραφίες ανδρών. »




Η είσοδος στην έκθεση είναι ελεύθερη για το κοινό.


Ώρες Λειτουργίας: Τετάρτη – Σάββατο   12:00-17:00

                                 Πέμπτη – Παρασκευή   12:00-19:00